Między interesem jednostki a dobrem wspólnym. W kierunku aksjologicznych, empirycznych i prawnych podstaw ograniczenia reklamy w polskiej przestrzeni publicznej

Streszczenie w języku polskim

W artykule analizie poddano powszechne w Polsce zjawisko „chaosu reklamowego”. Główny cel opracowania to przedstawienie argumentów aksjologicznych, empirycznych i prawnych przemawiających za wprowadzeniem ograniczeń w zakresie lokalizowania nośników reklamowych w przestrzeni publicznej. Wykazano, że środki te znajdują oparcie w ugruntowanych zasadach aksjologicznych i konstytucyjnych funkcjonujących w polskim porządku prawnym. Analiza wskazała, że działania zmierzające do ograniczenia „chaosu reklamowego” nieuchronnie wiążą się z ingerencją w niektóre prawa jednostki. W szczególności mowa tu o prawie własności oraz o wolności działalności gospodarczej. W tym kontekście w artykule podjęto jedno z fundamentalnych zagadnień, jakim jest spór między interesem prywatnym a interesem publicznym. Przeprowadzona analiza dowiodła, że ochrona walorów estetycznych przestrzeni publicznej stanowi uzasadnioną podstawę do przyznania prymatu interesowi publicznemu. W konsekwencji wskazano, że ograniczenie „chaosu reklamowego” sprzyja wypełnianiu przez przestrzeń publiczną założeń zaproponowanej przez W. Tatarkiewicza „wielkiej teorii estetyki zachodniej”, akcentującej znaczenie ładu, harmonii i proporcji.